Cecile Wauters
° Wevelgem, 30-01-1928
+ Kortrijk, 27-12-1995

Gemeenteraadslid Bissegem
05-01-1971 - 28-12-1976
CVP

 

Een stille werker

Haute couture naaister

Cecile Wauters wordt op 30 januari 1928 geboren in een Wevelgems schoenmakersgezin van vijf kinderen. Ze is de vierde in de rij. Na het lager middelbaar onderwijs gaat ze werken bij een dame uit Kortrijk die kledij maakt voor de begoede burgerij. Daar leert ze de knepen van het vak. Cecile Wauters kan na de dood van haar werkgeefster haar cli'nteel overnemen. Ze is een goede naaister die vooral gevraagd wordt om exclusieve kledij te maken. De klanten komen soms van ver om hun beste kleren door Cecile Wauters te laten naaien. Niet zelden naait ze trouwjurken.

Een tweede zaak als zelfstandige

In 1956 huwt Cecile Wauters met de Bissegemse juwelier Noėl D'haene. Ze steekt haar echtgenoot af en toe een handje bij. Na het vroegtijdig overlijden van haar echtgenoot in 1965 komt ze er helemaal alleen voor te staan. Ze blijft over met twee kleine kinderen, een meisje van zes en een jongen van drie. De weduwe besluit de zaak van haar man verder te zetten, maar blijft intussen actief als naaister. Als zelfstandige en weduwe met twee kleine kinderen heeft ze het in het begin niet gemakkelijk. Ze weet er zich evenwel doorheen te slaan. Tot aan de vooravond van haar dood op 27 december 1995 blijft ze actief. Op dat ogenblik had haar zoon reeds de juwelierszaak overgenomen en samen met zijn zus uitgebreid tot een groothandel.

Vanuit het CMBV naar de politiek

De echtgenoot van Cecile Wauters is een sociaal ge'ngageerd man die bijzonder actief is in de Bissegemse middenstandsbeweging. Had hij langer geleefd, dan zou zijn echtgenote wellicht nooit in de politiek zijn gestapt. Cecile Wauters is lid van de vrouwelijke vleugel van het NCMV en vervult binnen het Bissegemse CMBV de functie van schatbewaarster. In 1970 wil het CMBV een vrouw op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. De eerste kandidate weigert omdat haar echtgenoot haar hierin niet kan steunen. Daarop wordt gedacht aan Cecile Wauters, die als weduwe met twee kleine kinderen en uitbaatster van een eigen zaak, toont dat ook vrouwen iets kunnen realiseren in het leven. Bovendien kan zij rekenen op de naambekendheid van haar overleden echtgenoot. Cecile Wauters wint advies in bij familie en vrienden. Na lang wikken en wegen besluit ze om haar kans te wagen.

Gedragen door het CMBV

Cecile Wauters kan rekenen op de actieve steun van het CMBV tijdens haar kiescampagne. Haar zoon herinnert zich nog hoe zij op meetings steeds de jurk van de campagnefoto droeg. Ze staat achtste op een lijst met dertien kandidaten en wordt verkozen. Ze is de eerste vrouw die rechtstreeks verkozen wordt in de Bissegemse gemeenteraad. Bovendien is ze het enige vrouwelijk gemeenteraadslid in de laatste legislatuur voor de fusie van 1976. Terwijl de mannen na de gemeenteraadszittingen op cafˇ gaan, trekt zij naar huis. Ze is eerder een stille werker die niet zo graag voor het voetlicht treedt. Daarom stimuleert het CMBV haar om zich kandidaat te stellen voor het lidmaatschap van het Bebloemingscomitˇ dat door Bissegem met steun van de provincie wordt opgericht. Het Bebloemingscomitˇ reikt prijzen uit aan de inwoners die hun huis opsmukken met bloemen. Vanuit het Bebloemingscomitˇ wordt Cecile Wauters afgevaardigd naar de Bissegemse culturele raad. Ze blijft tot aan haar dood deel uitmaken van het Bebloemingscomitˇ en de Bissegemse Culturele Raad die na de fusie de Culturele Werkgroep wordt.

Overstap naar het OCMW

Met de eerste gemeenteraadsverkiezingen na de fusie in 1976 is Cecile Wauters opnieuw kandidate voor de CVP. De vele kandidaten uit de randgemeenten die elk hun plaatsje opeisen, maken dat ze op een onverkiesbare plaats terechtkomt. Toch voert ze een actieve campagne waarbij ze opnieuw op de steun van het Bissegemse CMBV en van haar kinderen kan rekenen. Haar zoon fietst naar school met stickers van zijn moeder op zijn fiets gekleefd. Cecile Wauters wordt niet verkozen, maar krijgt een zetel in het OCMW. Na 1976 neemt ze niet meer deel aan gemeenteraadsverkiezingen waardoor jonge vrouwen een kans krijgen. Ze behoudt haar zetel in het OCMW tot in 1995. Ze haalt bijzonder veel voldoening uit haar OCMW-mandaat omdat het OCMW volgens haar veel dichter bij de mensen staat dan de gemeenteraad. Binnen het OCMW maakt ze deel uit van het Bijzonder Comitˇ van de Sociale Dienst dat beslist over het toekennen van steun aan noodlijdenden. Ze is ook voogd van de Kortrijkse weeskinderen die in Ons Tehuis in Ieper geplaatst worden.
Terug naar de startpagina
Laatste aanpassing op 29 juni 2000 
 © Ontwerp en realisatie door  Claude Storms