Anna Deschrijvere
Lichtervelde, 19-05-1922

Gemeenteraadslid Bissegem
09-09-1958 - 30-12-1958
04-10-1966 - 18-12-1970
BWP - BSP

Eerste vrouwelijk gemeenteraadslid in Bissegem

Een roeping als vroedvrouw

Zowel de vader als de moeder van Anna Deschrijvere werken als spoorwegbediende. Ze hebben evenwel elk een andere standplaats. Vader werkt in Roeselare; moeder kan aan de slag in Koolskamp. In mei 1922 wordt Anna Deschrijvere geboren als oudste van drie kinderen. Ze heeft twee broers. Op achttienjarige leeftijd start ze een opleiding als vroedvrouw. Studeren is voor meisjes in de eerste helft van deze eeuw niet evident. Meisjes moeten in de eerste plaats voorbereid worden op hun toekomstige rol als huismoeder. Vandaar dat studierichtingen die in het verlengde van de moederrol liggen wel door de beugel kunnen. Het beroep van vroedvrouw is per definitie een vrouwelijk beroep. In 1941 studeert Anna Deschrijvere af aan de kraaminrichting Sint-Anna in Brugge. Ze begint een praktijk als zelfstandige vroedvrouw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog durven zwangere vrouwen de kraamhuizen niet opzoeken. Ze verkiezen om thuis te bevallen. Anna Deschrijvere heeft het dan ook erg druk.

Overstap naar de sociale verpleegkunde

Het beroep van vroedvrouw is zwaar. Anna Deschrijvere wordt niet zelden 's nachts uit bed gebeld en moet per fiets regen en wind trotseren. Het leiden van de bevalling is vooral een zaak van geduldig afwachten en kan vele uren in beslag nemen. Tot tien dagen na de bevalling verzorgt de vroedvrouw moeder en kind aan huis. Een zelfstandige praktijk als vroedvrouw is moeilijk te combineren met een eigen gezin. Bovendien trekken na de Tweede Wereldoorlog steeds meer moeders naar de kraamkliniek. Vandaar dat Anna Deschrijvere na haar huwelijk in 1946 met Victor Broeckmans haar praktijk als zelfstandige vroedvrouw opgeeft. Ze gaat aan het werk bij de Kortrijkse Bond Moyson als sociaal-verpleegkundige. Het nopend tekort aan verpleegkundigen maakt dat ook vroedvrouwen worden aangesproken door geneeskundige instellingen. Na de dagelijkse, lange treinrit van Lichtervelde naar Kortrijk springt Anna Deschrijvere op haar fiets. Ze gaat op huisbezoek en verleent sociale hulp. Ook haar echtgenoot kan aan de slag bij de Kortrijkse Bond Moyson. Hij werkt als bediende. In 1947 krijgt het echtpaar een zoon. Na drie jaar pendelen verhuist het koppel in 1949 naar Bissegem.

Bijna vijfentwintig jaar engagement in de Bissegemse gemeentepolitiek

Zodra Anna Deschrijvere voor de Bond Moyson begint te werken, wordt ze lid van de SVV. Als sociaal-verpleegkundige komt ze in contact met veel mensen en is ze op de hoogte van de problemen waarmee de man en de vrouw in de straat geconfronteerd worden. Vandaar dat ze door de Bissegemse socialisten in 1952 gevraagd wordt om op de lijst te staan voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ze zegt toe en krijgt de zesde plaats op elf kandidaten. Ze wordt niet verkozen, maar verwerft een zetel in de COO van Bissegem. Daar voelt ze zich als een vis in het water. De problematiek die er aan bod komt, sluit nauw aan bij haar ervaringen met sociale hulpverlening. Met de gemeenteraadsverkiezingen van 1958, 1964 en 1970 is Anna Deschrijvere opnieuw kandidaat. Ze wordt telkens verkozen tot opvolgster en behoudt haar zetel in de COO. Begin 1958 vervangt ze voor vier maanden een raadslid dat verhuisd is. Op die manier wordt ze door opvolging het eerste vrouwelijk gemeenteraadslid in Bissegem. In 1966 volgt ze een overleden socialistisch raadslid op. Ze blijft zetelen tot op het einde van de legislatuur. Na de fusie van 1976 is ze geen kandidaat meer. Ze ruimt plaats voor anderen. Intussen is Anna Deschrijvere veranderd van beroep. In de tweede helft van de jaren zestig gaat ze werken voor een medisch adviseur. Op negenenvijftigjarige leeftijd gaat ze met pensioen.
Terug naar de startpagina
Laatste aanpassing op 29 juni 2000 
  Ontwerp en realisatie door  Claude Storms