Hilde Damman
° Roeselare, 28-08-1955

Gemeenteraadslid Kortrijk
09-02-1996 - heden
Agalev

 

Met de fiets naar het stadhuis

Moeder van vier kinderen

Hilde Damman wordt in 1955 geboren als jongste in een gezin van twee kinderen. Haar vader doceert technische vakken aan het Provinciaal Technisch Instituut, later PIH, in Kortrijk. Ook haar moeder heeft een pedagogisch diploma op zak, maar wordt na haar huwelijk huisvrouw. Na de humaniora kiest Hilde Damman voor een opleiding als binnenhuisarchitecte aan het Sint-Lucas Instituut in Gent. Ze studeert af in 1977. Eén jaar later huwt ze en verhuist ze naar Loppem waar haar echtgenoot een lesopdracht krijgt. Hilde Damman aanvaardt enkele losse opdrachten, maar vindt geen vast werk. Na de geboorte van een eerste dochter in 1979 kiest ze ervoor om thuis te blijven. Eén jaar later wordt ze moeder van een zoon die blind geboren wordt. Een nieuwe lesopdracht voor haar echtgenoot in dezelfde school als haar vader brengt het koppel terug naar Kortrijk. In 1983 wordt een zoon geboren en in 1988 een dochter.

Verkeersveiligheid als basis van haar politiek engagement

Op weg naar school moeten de kinderen van Hilde Damman vanuit de Meiweg de Condédreef oversteken. Samen met enkele andere buurtbewoners stelt ze vast dat dit uiterst gevaarlijk is en besluit ze om daar iets aan te doen. Op eigen houtje verzamelt ze handtekeningen rond een voorstel tot herinrichting van de Condédreef en dient dit in bij het Kortrijkse stadsbestuur. Enige tijd later wordt de verkeerssituatie aangepast, wat haar de moed geeft om op de ingeslagen weg verder te gaan. In de Levensboom, de school van haar twee jongste kinderen wordt ze trekker van de verkeerswerkgroep. Daar ontmoet ze Agalev-gemeenteraadslid Jan Dhaene die eveneens deel uitmaakt van de verkeerswerkgroep. Omdat haar belangstelling nauw aansluit bij de beginselen van Agalev wordt Hilde Damman prompt gevraagd om zich kandidaat te stellen op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1994. Ze voert een actieve campagne waarbij ze zichzelf aan de buurtbewoners gaat voorstellen. Ze wordt verkozen tot eerste opvolgster.

De fiets als stokpaardje

In 1996 verlaat Jan Dhaene de Kortrijkse gemeenteraad omdat hij binnen Agalev de functie van politiek secretaris voor de regio Kortrijk-Roeselare-Tielt opneemt. Hilde Damman volgt hem op. De problematiek van de zwakke weggebruiker is haar centrale bekommernis, waarmee ze in het voetspoor van haar voorganger loopt. In de gemeenteraad ontpopt ze zich tot een consequente en felle verdedigster van het gebruik van de fiets in de stad. Ze probeert zelf het goede voorbeeld te geven. Voor korte afstanden neemt ze de fiets en ook haar kinderen begeleidt ze per fiets naar school. In 1995 richt ze mee de Kortrijkse Fietsersbond op. Ze ijvert voor meer fietsenstallingen in het stadscentrum, meer fietspaden en de aanleg van Fietsroute B. Ook de voetgangers verliest ze niet uit het oog. Ze verzet zich tegen illegaal voetpadparkeren en klaagt het hoge aantal verkeersslachtoffers aan. Tenslotte heeft ze ook belangstelling voor de ontwikkeling van groene zones in de stad en het behoud van het historisch patrimonium.

Een nieuw huwelijk

Hilde Damman scheidt in 1997 van haar echtgenoot en huwt in september 1999 met Jan Dhaene. En hoe kan het ook anders? Ze gaan met de tandem naar het stadhuis en de huwelijksreis wordt een fietsvakantie. Hilde Damman zal niet opnieuw deelnemen aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen omdat ze haar pijlen op iets anders wil richten. Haar echtgenoot denkt er trouwens aan zich opnieuw kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 en als gehuwd paar mag wettelijk maar één van beiden in de gemeenteraad zetelen. Bovendien is haar gezin er een stuk belastender op geworden. Ook Jan Dhaene heeft vier kinderen uit zijn vorig huwelijk. De bekommernis voor het gezin ervaart ze als een nadeel voor vrouwen in de politiek ten opzichte van hun mannelijke collega's die zich daar doorgaans veel minder verantwoordelijk voor voelen en zich dan ook vollediger kunnen inzetten voor hun taak.

Een creatieve vrouw

Hilde Damman heeft haar taak als huisvrouw steeds afgewisseld met kortstondige interimarbeid. Na de scheiding gaat ze op zoek naar een vaste baan. Ze zoekt het eerst in de creatieve richting maar komt uiteindelijk in een alternatieve speelgoedwinkel in Waregem terecht. Naast haar deeltijdse arbeid is ze vooral creatief en sportief bezig. Op vrije dagen maakt ze lange fietstochten met haar man in binnen- en buitenland. Zoutdeeg is voor haar het materiaal bij uitstek om zich creatief uit te leven. Ze boetseert er allerhande poppetjes en tafelversiering uit. Tijdens een éénmalige cursus in de Oude Dekenij in Kortrijk heeft ze zowel volwassenen als kinderen de techniek eigen gemaakt. Daarnaast tekent ze af en toe voor haar zus die beroepshalve tentoonstellingen opzet. Haar creatieve aard blijkt ook uit haar andere hobby's: inrichten van huis en tuin, naaien en schilderen.
Terug naar de startpagina
Laatste aanpassing op 29 juni 2000 
 © Ontwerp en realisatie door  Claude Storms