Bijdragen / Film - DVD
Apocalypto 3 - Bespreking Proloog en inhoud - bespreking - Achtergronden van de mensenoffers - Jaguarklauw - Conclusie en lectuur
Achtergronden van de mensenoffers Voor de lezers van dit tijdschrift is uiteraard een volledige uiteenzetting over de kosmologische achtergronden van de mensenoffers overbodig. Toch even dit, ter herinnering. Net als wij waren de Maya bezeten door de tijd en het tijdsverloop. Niet die van kwartshorloges om de pols, maar van het grote astronomische uurwerk in de hemelen. Maya vergoddelijkten de tijd: elk dagteken werd gedragen op de rug van een god. Zij hadden een cyclische opvatting van de tijd dit wil zeggen, alles komt altijd terug: zon, maan, seizoenen en dus ook gebeurtenissen. De Maya gebruikten drie kalenders: - een rituele maankalender van 13 x 20 dagen = 260 dagen; - een zonnekalender van 18 x 20 = 360 dagen; - een Venuskalender (gebaseerd op de omlooptijd van de planeet Venus) die 584 dagen telde. Om de 52 jaar vielen die drie kalenders samen; dan begon een nieuwe cyclus. De kalender vormde de bepalende factor in mensenleven en religie. De ‘lange telling’ van de klassieke Mayaperiode begon in 3114 v. Chr. De laatste datum in de ‘lange telling’ van de kalender is te vinden op een stèle uit Toniná. Hij vermeldt (in onze kalender) 18 januari 909. Op de mens nu woog als ultieme plicht door het offer de kosmische cyclus in stand houden. Zonder offers zou de kosmos vergaan in chaos. Offers konden bestaan uit planten of dieren. Maar het belangrijkste offer was het bloedoffer. In de eerste plaats het offeren van het eigen bloed. Dat deed men door de tong of de geslachtsorganen te doorboren met de doorn van een agave, waarna het bloed werd opgevangen op boombastpapier. Ook mensenoffers werden gebracht: kinderen of jonge maagden die in de cenote van Chichen Itza werden geworpen; mensenoffers op de wijzen die in de film werd getoond.  In de Postklassieke Periode werd, onder invloed Mexicaanse stammen, het slachtoffer onthoofd nadat het hart was uitgesneden. Het hoofd werd langs de trappen van de tempelpiramide naar beneden gerold om het op het tzompantli bij te zetten. Het lichaam volgde dezelfde weg, werd door priesters uitgebeend en in kleine stukken gesneden. Die onderdelen werden uitgedeeld aan de gelovigen en door hen genuttigd. Voor je gaat gruwen: de idee hierachter is dezelfde als in het katholicisme: het offer werd god (vandaar de blauwe kleurstof waarmee Jaguarklauw en zijn lotgenoten worden bestreken). Door het eten van een klein stukje lichaam, werden de gelovigen deelachtig aan het goddelijke. “Neem en eet allen hiervan, want dit is Mijn lichaam.”
TERUG NAAR BIJDRAGEN
	Deze pagina is een onderdeel van een site met frames. Als de navigatieknoppen links ontbreken, kun je via de ikoon naar de startpagina met de taalkeuze.