Artikel De Standaard 5 november 2005

Beleggingsclub Investopia telt jongere, minder kapitaalkrachtige beleggers. Hun voorzichtige langetermijnvisie loont. Dit jaar staan ze al op een winst van 18,9 procent.

DE club bestaat sinds april 1998 en de elf leden vormen een mix van mensen uit de financiële wereld en anderen die daar helemaal niks mee van doen hebben. Thuisbasis is Wetteren. De elf leden zijn overwegend in dertigers en veertigers. Het jongste lid, Nathalie, is ook de enige vrouw. ,,Een knelpunt bij de meeste clubs'', beseft oprichter-voorzitter Danny Van Liedekerke.

Investopia staat voor 'Investeren voor een betere toekomst, een utopie?', maar een ethisch luik heeft ze niet in haar beginselverklaring. Ieder lid bepaalt voor zichzelf aan welke criteria een bedrijf moet voldoen.

,,Kenmerkend aan onze jongerenclub is dat je geen voorkennis moet hebben om lid te kunnen worden -we scholen elkaar regelmatig bij-; dat er al eens wat heviger gediscussieerd wordt en dat we vrij voorzichtig beleggen. Dat wil zeggen, enkel in bedrijven die we heel goed kennen." Bijgevolg belegt Investopia voornamelijk in Belgische bedrijven en bedrijven uit de buurlanden. Investopia werd door het VFB onlangs verkozen tot Modelclub.

Bij hun analyse van een bedrijf baseren ze zich op de winstverwachtingen, en om die in te schatten vertrouwen ze voornamelijk op klassieke signalen, eerder dan op ingewikkelde technische analyses: de cashflow, eventuele schuldenlast, de winst voor belastingen en het eigen vermogen per aandeel. Daarvoor doen ze beroep op allerlei bronnen: zo goed als alle Belgische beleggingsbladen en websites, maar ook buitenlandse bronnen. ,,We willen zoveel mogelijk verschillende visies horen.'' Tijdens de septembervergadering gaat het tijdschrift Cash vlot rond, maar ook een uitgebreid netwerk van mensen die insiderinformatie leveren, speelt een cruciale rol in hun beslissingen.

Na een studie van een bepaald bedrijf, nemen ze een beslissing die stoelt op drie overwegingen: Heeft het bedrijf toekomst? Is het management capabel? En als laatste: Zijn de aandelen betaalbaar? Als aan al die voorwaarden is voldaan, kopen ze aandelen met een langetermijnvisie: een aandeel krijgt gemiddeld drie jaar de tijd om te groeien. Maandelijks verhogen ze hun kapitaal, met een constant bedrag van 40 euro.

Een bepaalde sector mijden doen ze niet. Wel beleggen ze vooral in de financiële sector, omdat die naar hun aanvoelen momenteel te laag gewaardeerd staat. Ze focussen zich ook voornamelijk op kleine, minder bekende aandelen, omdat die veel minder het onderwerp van analyses zijn. Het Portugese Sapec, in de agrochemische sector actief, is zo'n typisch bedrijf dat hen interesseert.

Voor hun transacties doen ze een beroep op internetbank Keytrade, maar daar zijn ze niet echt tevreden over: goedkoop, dat wel, maar de aanpassingen gebeuren te traag, dividenden worden laattijdig uitbetaald, via de bank voor beleggersmeetings inschrijven kost veel geld.

Aandelen verkopen doet Investopia om verschillende redenen: omdat ze de strategie van het bedrijf niet meer volgen bijvoorbeeld: ,,Het Duitse dienstenbedrijf Tui heeft onlangs een scheepvaartbedrijf overgenomen, wat volgens ons niet tot hun core business behoort."

De Belgische vastgoedholding Atenor gaan ze van de hand doen, ondanks de winst die het aandeel maakt: ,,Atenor hebben we goedkoop gekocht voor 108 euro. De aankondigingen zijn goed, de koers is hoog, te hoog volgens ons. Momenteel zit het dicht tegen de 180 euro. Een goed moment om te verkopen."

Investopia heeft wel eens te snel verkocht: het Nederlandse Kardan, vooral in Oost-Europa actief in vastgoed en financiële activa, kochten ze aan 1,7 euro. Na een tijd merkten ze een cyclische beweging van het aandeel tussen 1,7 en 2,2 euro. Ze verkochten op het hoogtepunt van de vermeende cyclus, aan 2,18. Intussen is het aandeel naar 3,18 euro geklommen.Eén keer schoten ze zichzelf serieus in de voet: door de positieve resultaten die Gespac publiceerde, besloten ze in het Franse dienstenbedrijf te investeren. Later werden de zegebulletins als vals ontmaskerd. Het bedrijf ging failliet en werd overgenomen.

Desondanks heeft Investopia niet slecht geboerd. Dit jaar alleen al maakte de club in totaal 18,9 procent winst. Sinds haar oprichting in 1998 doet ze het gemiddeld twaalf tot dertien procent beter dan de Bel-20. Daardoor zitten ze nu aan een instapkapitaal van rond de 3.000 euro per lid. Prijsbeesten dit jaar zijn vooral de Nederlandse vastgoedontwikkelaar Heijmans, waarop ze al 122 procent winst maakte. Ook het Nederlandse dienstenbedrijf Innoconcepts (97.4 %) en Fortis (78.6 %) brachten geld op. De beursgang van Telenet hebben ze aan zich voorbij laten gaan: het aandeel is te duur gezien de schuldenlast van het bedrijf, het monopolie dat Telenet momenteel heeft op de verdeling van kabeltelevisie kan niet blijven duren. En dat Telenet-baas aandelen van zijn bedrijf verkoopt, beloofde niet veel goeds.

Van onze medewerker Jonas Van Puymbroeck. Copyright De Standaard


This site is designed by Stijn Elebaut © 1999-2005